از میان مهمترین ابزار مدیریت منابع، باید از سیستم اطلاعات جغرافیایی و نقش آن در شبیه سازی جنگل نام برد که در تهیه طرح جنگلداری، بهره برداری پایدار از جنگل و برنامه ریزی آینده بر اساس آمار به دست آمده از جنگل، کاربرد فراوان دارد. هدف این پژوهش، شبیه سازی مکانی درختان در جنگل می باشد تا بتوان با در دست داشتن نمونه ای از یک جنگل ناهمسال روش های مختلف آماری و انواع فعالیت های مدیریتی را پیش از اجرا در عرصه مورد آزمون قرار داد و روش ها و فعالیت های بهینه را انتخاب نمود. منطقه مورد مطالعه بخش گرازبن جنگل آموزشی و پژوهشی خیرود به وسعت 1001 هکتار می باشد که در 10 کیلومتری شرق نوشهر قرار دارد. آماربرداری به روش سیستماتیک- تصادفی در عرصه انجام گرفت. سپس با استفاده از نتایج آماربرداری صد در صد در محیط ArcGIS، درختان در محدوده پارسل های این بخش به شکل تصادفی پراکنده و جنگل شبیه سازی شد. در این مرحله اقدام به آماربرداری همانند آماربرداری انجام شده روی زمین در جنگل شبیه سازی شده گردید. نتایج حاصل از آن با نتایج حاصل از آماربرداری از عرصه مقایسه شد که از لحاظ آماری تفاوت معنی داری در هیچ یک از 30 تکرار جنگل شبیه سازی شده مشاهده نشد. جنگل شبیه سازی شده ابزار مفیدی در تهیه طرح های جنگلداری می باشد و امکان بررسی و مقایسه روش های مختلف آماربرداری جنگل، شکل و ابعاد قطعه نمونه و شبکه آماربرداری را امکان پذیر می سازد.

تغییر کاربری زمین، به طور قابل توجهی می تواند بر هیدرولوژی یک حوزه ی آبخیز جنگلی تأثیر بگذارد. پوشش گیاهی نقش مهمی در جلوگیری از فرسایش خاک دارد. برداشت چوب، تاج پوشش را تغییر می دهد و خاک را در معرض آب و باد قرار می دهد. فشردگی خاک و حذف پوشش کف جنگل در مسیر های چوبکشی باعث کاهش ظرفیت گنجایش آب در خاک و در نتیجه کاهش سرعت نفوذ آب و افزایش رواناب شده که سبب هدررفت خاک می شود. به منظور اندازه گیری نرخ هدر رفت خاک در دو طبقه شیب مسیر و بررسی اثر مسیر های چوبکشی بر مقدار هدررفت خاک، این تحقیق در بخش گرازبن جنگل خیرود در دو منطقه ی شاهد و مسیرچوبکشی بعد از عملیات چوبکشی در سطح قطعه نمونه به مدت یکسال (پاییز 1393 تا پاییز 1394) انجام شد. نتایج نشان داد که بیشترین میزان رسوب با مقدار 938/1 گرم در لیتر مربوط به فصل پاییز در مسیر چوبکشی با شیب 20-40 درصد و کمترین میزان رسوب با مقدار 1/0 گرم در لیتر مربوط به فصل پاییز در منطقه ی شاهد با شیب 20-40 درصد است. نوع پوشش (مسیر چوبکشی و منطقه ی شاهد)، فصل و اثرات متقابل پوشش و فصل، از نظر آماری بر میزان رسوب اثر معنی دار دارد، ولی شیب و اثرات متقابل پوشش و شیب و همچنین شیب و فصل از نظر آماری بر میزان رسوب معنی دار نیست. آزمون گروه بندی میانگین ها (دانکن) نشان داد که بین مقدار رسوب تولیدی در فصول مختلف از نظر آماری اختلاف معنی داری وجود دارد و فصل پاییز دارای بیشترین مقدار رسوب و فصل بهار و تابستان دارای کمترین مقدار رسوب تولیدی است. هرچند بین مقدار رسوب تولیدی در فصول بهار و تابستان از نظر آماری اختلاف معنی داری وجود ندارد.

چوبکشی با حیوانات در بسیاری از مناطق، حتی در کشورهای صنعتی، گزینه ای مناسب است. در مقایسه با تجهیزات چوبکشی زمینی، استفاده از حیوانات به هم خوردگی و کوبیدگی خاک و صدمه به توده باقی مانده را به طور معنی داری کاهش می دهد. این تحقیق در پارسل های 220 و 225 بخش نمخانه جنگل آموزشی و پژوهشی خیرود انجام گرفت. به منظور ارزیابی صدمه به تجدید حیات و گروه های زادآوری در اثر حمل چوب با قاطر، آماربرداری صد در صد از زادآوری های موجود در مسیر های مال رو قبل و بعد از عملیات حمل چوب، به انجام رسید. نمونه برداری مربوط به کوبیدگی خاک در مسیرهای حمل چوب با قاطر صورت گرفت. نتایج این بررسی نشان داد که در اثر حمل چوب به شیوه سنتی با قاطر، 22 درصد از تجدید حیات عرصه جنگل خسارت دیدند و نکته قابل توجه این است که در اثر این شیوه حمل چوب، هیچ گونه صدمه به درختان سرپا مشاهده نشد. در مجموع 3/4 درصد از کل منطقه در اثر کاربرد عملیات حمل سنتی دچار به هم خوردگی و درجاتی از کوبیدگی شد. آنالیز واریانس اثر دفعات عبور و شیب بر وزن مخصوص ظاهری خاک، نشان داد که دفعات عبور قاطر و شیب و اثر متقابل آنها اثر معنی داری بر وزن مخصوص ظاهری خاک ندارند (05/0>p). همچنین نتیجه آزمون t جفتی نشان داد که حمل چوب به روش سنتی از نظر آماری اثر معنی داری بر وزن مخصوص خاک در مسیرهای حمل چوب قبل و بعد از تردد قاطر دارد.

آگاهی از تیپ جنگل یکی از موارد ضروری در برنامه ­ریزی و مدیریت پایدار جنگل بوده، ولی تهیة نقشة آن به روش های میدانی زمان­بر و پرهزینه است. از این ­رو، سنجش از دور به ­ویژه استفاده از داده های ابرطیفی همانند ماهوارة پریسما با 243 باند طیفی، می ­تواند به ­عنوان جایگزینی مناسب تلقی شود. پژوهش پیش رو به ارزیابی قابلیت این تصاویر براساس روش­ های ماشین بردار پشتیبان (SVM)، نقشه بردار زاویة طیفی (SAM) و جنگل تصادفی (RF) در بخش گرازبن جنگل خیرود پرداخته است. نقشة واقعیت زمینی در 131 قطعه نمونه با ابعاد 45×45 متر به طور میدانی با روش کوچلر و براساس فراوانی 100 اصله از قطورترین درختان تهیه و پنج تیپ شامل راش خالص، راش آمیخته، راش-ممرز، ممرز-راش و ممرز آمیخته مشخص شد. تصحیح هندسی تصاویر، رفع نویز و نرم­سازی منحنی طیفی انجام و سپس اثر انحنای طیفی تصحیح شد. الگوریتم آشکارسازی ناهنجاری­ها بر روی تصویر اعمال و  باندهای دارای نویز و محدوده­ های جذب آب حذف شدند. سپس برروی 103 باند طیفی باقی­مانده، الگوریتم حداقل سهم نویز و شاخص خلوص پیکسل برای یافتن پیکسل­ های خالص طیفی اجرا و در طبقه­ بندی بکار گرفته شدند. همچنین، شاخص­های NDVI، ReNDVI،MTCI ، NDIred و RTVI محاسبه و به مجموعه باندی اضافه شدند. الگوریتم ­های­ SVM و RF به ترتیب با صحت کلی 53/09و 43/19و ضریب کاپای 0/38 و 0/25 و استفاده از باندهای حاصل از الگوریتم حداقل سهم نویز، بهترین نتایج را نشان دادند. به طور کلی، نویز به نسبت زیاد داده ­های پریسما و رفتار طیفی نزدیک تیپ­ های مورد مطالعه به رغم انجام پردازش ­ها و بکارگیری الگوریتم ­های طبقه ­بندی مناسب، مانع از کسب نتایج رضایت بخش شد.

تنوع گونه ای اهمیت بسیارزیادی در عملکرد و دخالت انسانی در محیط زیست طبیعی دارد. بررسی و مقایسه تنوع گونه ای در جامعه درختان مهم جنگلی، مدیریت بهینه این بوم نظام های ارزشمند را امکان پذیر می کند. هدف از این پژوهش مقایسه تنوع گونه ای در چهار جامعه مهم جنگل های خزری است. به این منظور، چهار جامعه مورد نظر (راشستان، راش-ممرزستان، بلوط-ممرزستان، انجیلی-ممرزستان) در بخش پاتم جنگل خیرود آماربرداری صددرصد شد و با استفاده از داده های جمع آوری شده، تنوع گونه ای آن ها در سه طبقه درخت، درختچه و نهال بررسی و مقایسه شد. تنوع گونه ای بین سه طبقه گفته شده در هر جامعه و بین چهار جامعه انتخاب شده به صورت جداگانه بررسی شد. نتایج نشان داد که در بررسی تنوع گونه ای منطقه مورد بررسی، بین سه شاخص مورد استفاده (سیمپسون، شانون-وینر و بریلوین) اختلاف معنی دار وجود نداشت. همچنین، مقدار شاخص شانون-وینر به ترتیب از جامعه بلوط-ممرزستان به انجیلی-ممرزستان، راش-ممرزستان و راشستان کاهش یافت. در مورد گونه های درختچه ای، بین چهار جامعه مورد بررسی اختلاف معنی داری مشاهده نشد و از نظر آماری، تنوع گونه ای در آن ها یکسان بود. همچنین، تنوع گونه ای درختچه ها در منطقه مورد بررسی مستقل از تنوع گونه ای درختان و نهال ها است. بررسی شاخص شانون-وینر نشان داد که جامعه های مورد بررسی از نظرتنوع گونه ای با یکدیگر متفاوت هستند که این موضوع در تدوین راهکارهای مدیریتی باید در نظر گرفته شود. در پایان لازم است یادآوری شود که در مدیریت پایدار جنگل باید به دنبال حفظ تنوع گونه ای گیاهی و جلوگیری از کاهش آن بود.